 Biografie sportowców
Magic Johnson (właśc. Earvin Johnson Jr.; ur. 14 sierpnia 1959 w Lansing) – amerykański koszykarz, grający w drużynie Los Angeles Lakers w latach 80. i na początku 90. XX wieku. Po zdobyciu tytułów mistrzowskich w szkole średniej i w college’u, Johnson został wybrany z pierwszym numerem w drafcie NBA 1979 przez Los Angeles Lakers. Był pierwszym graczem wybranym z pierwszym numerem draftu, mimo że nie ukończył jeszcze studiów. W swym debiutanckim sezonie zdobył mistrzostwo i nagrodę najbardziej wartościowego gracza finałów NBA. W latach 80. zdobył kolejne cztery tytuły z Lakersami. Na sportową emeryturę odszedł nagle w 1991 po tym, jak ogłosił, że uległ zakażeniu wirusem HIV, ale powrócił w 1992 na mecz gwiazd, gdzie otrzymał nagrodę MVP. Po protestach niektórych zawodników ponownie zakończył karierę, by powrócić raz jeszcze w 1996 roku, w wieku 37 lat, rozgrywając 32 mecze w zespole Lakers i po raz trzeci i ostatni odejść od uprawiania zawodowego sportu.
Na osiągnięcia Johnsona składają się trzy nagrody MVP sezonu zasadniczego, dziewięć występów w finałach NBA, dwanaście występów w meczu gwiazd i dziesięć nominacji do pierwszej i drugiej piątki NBA. Czterokrotnie notował w sezonach zasadniczych najwięcej podań i jest liderem klasyfikacji wszech czasów NBA w liczbie asyst zdobywanych w meczu, ze średnią 11,2. Johnson był także członkiem „Dream Teamu”, czyli amerykańskiej reprezentacji, która zdobyła złoty medal olimpijski na igrzyskach w Barcelonie w 1992.
W 1996 został wyróżniony jako członek grona 50 najlepszych koszykarzy w historii NBA, a w 2002 dołączył do koszykarskiej galerii sław. W 2007 roku został wybrany najlepszym rozgrywającym w historii przez ESPN. Jego przyjaźń i rywalizacja z gwiazdą Boston Celtics Larrym Birdem, którego spotykał w finałach NCAA w 1979, a także podczas trzykrotnych potyczek w finałach NBA stała się klasykiem światowej koszykówki. Od czasu zakończenia kariery Johnson prowadzi działalność na rzecz profilaktyki przeciw HIV, a także jest przedsiębiorcą i filantropem.
Życie prywatne
Johnson po raz pierwszy został ojcem w 1981, gdy ze związku z Melissą Mitchell urodził się Andre Johnson. Chociaż Andre był wychowywany przez matkę, odwiedzał ojca każdego lata, a od października 2005 roku pracował dla Magic Johnson Enterprises, jako dyrektor ds. marketingu. W 1991 roku Johnson ożenił się z Earlithą „Cookie” Kelly, biorąc skromny ślub w Lansing, na którym obecni byli Isiah Thomas, Mark Aguirre i Herb Williams. „Magic” i Cookie mieli jednego syna, Earvina III, a także adoptowaną w 1995 roku córkę, Elisę.
Kariera w mediach i biznesie
W 1998 Johnson był gospodarzem talk-show w telewizyjnej sieci Fox, zwanego The Magic Hour. Program przestał być nadawany po dwóch miesiącach z powodu niskiej oglądalności. Były koszykarz prowadzi firmę Magic Johnson Enterprises, wartą 700 milionów dolarów. Zależnymi jednostkami wchodzącymi w skład firmy są Magic Johnson Productions, zajmująca się promocją, Magic Johnson Theatres będąca ogólnokrajową siecią kin i studio filmowe Magic Johnson Entertaiment. Johnson zajmował się również przemówieniami motywującymi. Był ponadto komentatorem meczów NBA, pracującym dla telewizji TNT przez siedem lat, po czym został zatrudniony w 2008, jako jeden z analizujących koszykarskie spotkania w programie NBA Countdown, nadawanym w stacji ESPN. W 1994 Johnson stał się jednym z właścicieli Los Angeles Lakers. Pełnił także funkcję wiceprezesa klubu. Swoje udziały we własności Lakers sprzedał w październiku 2010 roku.
Polityka
Johnson jest zwolennikiem Partii Demokratycznej. W 2006 publicznie poparł Phila Angelidesa, ubiegającego się o stanowisko gubernatora Kalifornii, a w 2007 roku wspierał Hillary Clinton, startującą w wyborach prezydenckich. W 2010 roku poparł ubiegającą się o reelekcję, Barbarę Boxer.
Działalność charytatywna
W 2003 Johnson spotkał się z Nancy Pelosi, aby przedyskutować kwestię pomocy federalnej dla osób chorych na AIDS.
Po ogłoszeniu zakażenia się HIV w listopadzie 1991, Johnson stworzył Magic Johnson Foundation, mającą pomagać w zwalczaniu HIV, chociaż później dodał fundacji także inne cele charytatywne. W 1992 roku wstąpił do narodowej komisji, zajmującej się walką z AIDS, jednak opuścił ją po ośmiu miesiącach, tłumacząc, że komisja nie robi wystarczająco dużo, aby zwalczać chorobę. Johnson był również głównym mówcą z ramienia ONZ podczas Światowego Dnia AIDS w 1999 roku i służył jako Posłaniec pokoju ONZ.
HIV występował wśród narkomanów i homoseksualistów, jednak kampania informacyjna Johnsona miała za zadanie wyjaśnić, że ryzyko zakażenia nie ogranicza się tylko do tych grup. Johnson twierdził, iż jego celem było edukowanie ludzi czym jest HIV, a także nawoływanie, by nie dyskryminować osób z HIV i AIDS. Johnson był później krytykowany przez społeczność osób chorych na AIDS za coraz mniejsze zaangażowanie w informowaniu opinii publicznej o rozprzestrzenianiu się choroby.
Aby zapobiec przekształceniu się HIV w AIDS, Johnson bierze codziennie leki. Reklamował leki firmy GlaxoSmithKline i współpracował z Abbott Laboratories, aby nagłośnić walkę z AIDS, prowadzoną w afroamerykańskiej społeczności.
Charakterystyka gry i rekordy
Numer 32, jaki nosił „Magic” Johnson został zastrzeżony przez Los Angeles Lakers w 1992 roku.
W 905 meczach NBA Johnson zdobył 17707 punktów, 6559 zbiórek i 10141 asyst, co przekłada się na średnie z całej kariery 19,5 punktów, 7,2 zbiórek i 11,2 asyst na mecz. Średnia asyst jest u „Magica” najwyższa w historii NBA. Dzieli też rekord asyst zdobytych w jednym meczu play-off (24). Jest rekordzistą pod względem zaliczonych asyst w spotkaniu w finałach NBA (21), a także zdobył najwięcej w historii asyst w meczach play-off (2346). Zdobył także najwięcej asyst w meczach gwiazd, notując ich 127. Johnson wprowadził do koszykówki styl gry, oparty na szybkim tempie akcji, zaskakujących podaniach i wsadach, zwany „showtime”. Kolega z drużyny Lakers, obrońca Michael Cooper wspominał, że choć nie wiadomo było często w jaki sposób Johnson poda piłkę, to jednak najczęściej lądowały one w rękach któregoś z zawodników drużyny z Los Angeles, którzy mogli skutecznie kończyć akcje. Wyjątkowość Johnsona polegała także na tym, że grał na pozycji rozgrywającego, mierząc 206 cm, mimo iż o takim wzroście byli raczej koszykarze na pozycjach podkoszowych. Johnson łączył wzrost silnego skrzydłowego, umiejętności swingmana i panowanie nad piłką charakteryzujące obrońców, co uczyniło go jednym z najczęstszych zdobywców triple-double (138) w historii NBA, ustępując miejsca jedynie Oscarowi Robertsonowi (181). Source: Wikipedia.
GRUPA MEDIA INFORMACYJNE & ADAM NAWARA |
