 Biografie sportowców
Johannes Høsflot Klæbo (ur. 22 października 1996 w Oslo) – norweski biegacz narciarski, wielokrotny medalista mistrzostw świata i mistrzostw świata juniorów. Najmłodszy w historii mistrz olimpijski w biegach narciarskich (21 lat i 144 dni). Rekordzista pod względem zdobytych złotych medali zimowych igrzysk olimpijskich.
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się w 16 lutego 2013 roku, podczas zawodów juniorskich w norweskiej miejscowości Alta, gdzie uplasował się na 48. pozycji na dystansie 10 km techniką dowolną. W 2015 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Ałmaty, gdzie wywalczył brązowe medale w sztafecie i sprincie techniką klasyczną. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Râșnovie w obu tych konkurencjach zdobywał złote medale, wygrywając ponadto w biegu na 10 km stylem klasycznym.
W Pucharze Świata zadebiutował 3 lutego 2016 roku w Drammen, gdzie uplasował się na 15. pozycji w sprincie stylem klasycznym. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na początku sezonu 2016/2017, 26 listopada 2016 roku w Ruce po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ, zajmując trzecie miejsce w sprincie klasykiem. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak, Pål Golberg i Calle Halfvarsson ze Szwecji. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie czwarty, a w klasyfikacjach sprintu i U-23 triumfował.
W 2017 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti, gdzie wywalczył brązowy medal w sprincie stylem dowolnym. Ustąpił tam tylko Włochowi Federicowi Pellegrino i Rosjaninowi Siergiejowi Ustiugowowi. W parze z Emilem Iversenem zajął także czwarte miejsce w sprincie drużynowym, przegrywając walkę o podium z reprezentacją Finlandii: Samim Jauhojärvim i Iivem Niskanenem. Na tych samych mistrzostwach wystartował też w biegu na 15 km techniką klasyczną, kończąc rywalizację na 15. miejscu.
Sezon 2017/18 rozpoczął od wielu zwycięstw w Pucharze Świata, przez co stał się jednym z faworytów igrzysk olimpijskich. W lutym 2018 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, gdzie wziął udział w czterech biegach: w biegu łączonym, sprincie stylem klasycznym, sprincie drużynowym stylem dowolnym oraz w sztafecie. Zdobył trzy złote medale i stał się najmłodszym mistrzem olimpijskim w historii biegów narciarskich. W biegu łączonym zajął 10. miejsce. Sezon 2017/18 Pucharu Świata zakończył, zdobywając Kryształową Kulę i Małą Kryształową Kulę za klasyfikację sprintów.
Sezon 2018/19 rozpoczął od zajęcia drugiego miejsca w sprincie stylem klasycznym w Ruce. W styczniu 2019 wygrał prestiżowy cykl Tour de Ski. Na Mistrzostwa Świata 2019, które odbywały się w Seefeld pojechał w roli faworyta. Tam zdobył złoty medal w sprincie stylem dowolnym, sprincie drużynowym stylem klasycznym oraz w sztafecie. Finał Pucharu Świata zakończył na 1. miejscu. Zdobył Małą Kryształową Kulę za klasyfikację sprintów i Kryształową Kulę za klasyfikację generalną.
Kolejny sezon zakończył na drugiej pozycji, ulegając tylko Rosjaninowi Aleksandrowi Bolszunowowi. Na podium zawodów pucharowych stawał 13 razy, przy czym 9 razy zwyciężał. W klasyfikacji sprintu był najlepszy, w klasyfikacji biegów dystansowych zajął szóste miejsce, a w klasyfikacji końcowej Tour de Ski 2019/2020 był trzeci.
Z mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2021 roku wrócił z kolejnymi trzema złotymi medalami, broniąc wszystkich tytułów wywalczonych dwa lata wcześniej. Był także czwarty w biegu łączonym, przegrywając walkę o podium z Hansem Christerem Holundem. W zawodach pucharowych tym razem pięciokrotnie stawał na podium, dwukrotnie zwyciężając. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej sezonu 2020/2021 był trzeci.
Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku wywalczył cztery medale. Najpierw zwyciężył w sprincie, wyprzedzając Federico Pellegrino i Aleksandra Tierientjewa. Trzy dni później zajął trzecie miejsce w biegu na 15 km klasykiem, plasując się za Iivo Niskanenem i Aleksandrem Bolszunowem. Następnie wspólnie z Emilem Iversenem, Pålem Golbergiem i Hansem Christerem Holundem zajął drugie miejsce w sztafecie. Ponadto w parze z Erikiem Valnesem zwyciężył też w sprincie drużynowym stylem klasycznym.
W 2025 roku na światowym czempionacie w Trondheim zdobył sześć złotych medali, co uczynił jako pierwszy biegacz narciarski w historii dyscypliny, tytuły mistrzowskie wywalczył w każdej z rozgrywanych konkurencji.
Na igrzyskach olimpijskich w Mediolanie w 2026 wywalczył jak dotąd 5 złotych medali: w biegu łączonym (10 km stylem klasycznym, 10 km stylem dowolnym), w sprincie stylem klasycznym, w biegu indywidualnym na 10 km stylem dowolnym, sztafecie (4 x 7.5 km) oraz sprincie drużynowym. Po zdobyciu medalu w sztafecie został rekordzistą w liczbie zdobytych złotych medali zimowych igrzysk olimpijskich.
Source: Wikipedia.
GRUPA MEDIA INFORMACYJNE & ADAM NAWARA |
