Indie

Czytaj również dział – A beautiful world …

Czytaj również dział – Poznaj Świat …

Czytaj również dział – Travel World …

Czytaj również dział – Vip Travel …

Czytaj również dział – Hobby Travel …

Indie zajmują piąte miejsce pod względem wielkości gospodarki na świecie. Dynamika wzrostu gospodarczego jest duża, dlatego warto zadbać o przyjazne stosunki z tym państwem.

Republika Indii to państwo, które uzyskało niepodległość w 1947 r. Sąsiaduje z Pakistanem, Chinami, Nepalem, Bhutanem Mjanmą i Bangladeszem, przez zatokę Mannar i cieśninę Palk graniczy ze Sri Lanką i Malediwami. Należące do Indii wyspy Andamany i Nikobary dzielą granicę morską z Tajlandią i Indonezją. Od południa kraj otoczony jest Oceanem Indyjskim, od południowego zachodu Morzem Arabskim, a od południowego wschodu Zatoką Bengalską.

Stolicą Republiki Indii jest Nowe Delhi. Miasto jest częścią większego administracyjnego terytorium zwanego Narodowym Terytorium Stołecznym Delhi. Razem z przyległymi miastami – między innymi z Noidą i Gurgaonem, gdzie odbywają się liczne targi handlowe – tworzą 28 milionową aglomerację miejską zwaną Narodowym Stołecznmy Regionem Delhi.

Indie określane są jako państwo federalne, mimo że w konstytucji używa się terminu „związek stanów”. W skład państwa wchodzi 29 stanów i 7 terytoriów związkowych, w tym jedno terytorium stołeczne. Największe i najbardziej zaludnione miasta to: Mumbaj (do 1995 r. oficjalną nazwą był Bombaj), Nowe Delhi, Kolkata (do 2001 r. Kalkuta), Ćennaj (do 2000 r. Madras), Bangaluru (do 2006 r. Bangalore).

Siedem największych stanów Indii – Bengal Zachodni, Bihar, Madhja Pradeś, Maharasztra, Radźasthan, Uttar Pradeś i Tamilnadu – zamieszkuje ponad 750 mln osób. Ludność całych Indii szacuje się na 1,42 mld, co czyni je najludniejszym krajem na świece

Społeczeństwo indyjskie jest podzielone etnicznie, językowo i religijnie. Cechują je nierówności społeczne wynikające zarówno z uwarunkowań kulturowych i tradycyjnego podziału na kasty, jak i dużych różnic w poziomie zamożności Indusów.

Językiem oficjalnym Indii jest współczesne standardowe hindi zapisywane pismem dewanagari. Posługuje się nim ponad 520 mln Indusów. Język angielski ma status języka pomocniczego w administracji i sądownictwie, ale jest także powszechnie używany w biznesie, mediach, polityce i szkolnictwie, a także przez mieszkańców dużych miast indyjskich. Dodatkowo 22 języki w Indiach mają status języków urzędowych używanych na poziomie stanowym, np. dla stanu Maharasztra jest to marathi, dla Tamilnadu język tamilski, dla Bengalu Zachodniego bengalski, dla Kerali język malajalam.

Indie są świecką republiką demokratyczną, jednak religia stanowi bardzo ważny aspekt indyjskiej rzeczywistości oraz kontaktów międzyludzkich. 79,8% mieszkańców Indii to wyznawcy hinduizmu; 14,2% to muzułmanie (szacuje się, że wyznawców jest 197 mln, co czyni Indie trzecim krajem na świecie pod względem liczby muzułmanów, tuż po Indonezji i Pakistanie); 2,3% chrześcijanie; 2,08% sikhowie, 0,84% buddyści, 0,45% wyznawcy dżinizmu oraz niewielka liczba zaratusztrian.

Indie są hojnie obdarzone bogactwami naturalnymi. W eksploatacji znajdują się m.in. pokłady węgla kamiennego. Indie mają 4. największe rezerwy węgla na świecie. Jednocześnie kraj ten mierzy się z dużymi trudnościami sektora energetycznego. W Indiach wciąż ok. 24% populacji nie ma dostępu do elektryczności.

Indie posiadają także złoża ropy naftowej. W stanach Bihar i Odisza eksploatuje się z kolei bogate pokłady rud żelaza. Na wyżynie Dekan wydobywa się rudy manganu, w Biharze i Radźasthanie eksploatuje się mikę. Inne surowce wydobywane w Indiach to: boksyt, ruda tytanu, chrom, magnez, wapień, dolomit, kaolin, gips, apatyt, fosforyt, steatyt, fluoryt.

Należy pamiętać, że przed wejściem do czyjegoś domu należy zdjąć buty, o ile gospodarz wyraźnie nie da nam do zrozumienia, że nie jest to konieczne. Należy jeść, używając prawej ręki. Warto pamiętać, że w domach i w wielu regionach Indii je się tylko za pomocą rąk, bez używania sztućców. W restauracjach często zamawia się kilka potraw i dzieli między uczestnikami posiłku. Większość Indusów nie spożywa mięsa, przede wszystkim wołowiny, ale także wieprzowiny. W świetle zasad religijnych nie pije się alkoholu, a w niektórych stanach tzw. ‘dry state’ (np. Gudżarat, Mizoram, Nagaland i Bihar) obowiązuje prohibicja. Na południu Indii jedzenie może być podane na liściu bananowca, a na północy w formie thali, czyli okrągłej metalowej tacy z małymi miseczkami z wieloma różnymi potrawami i ryżem.

W Indiach dni wolne od pracy często wiążą się z licznymi świętami religijnymi, z których spora część ma charakter ruchomy. Niektóre ze świąt mogą trwać nawet wiele dni – w trakcie tego czasu urzędy i niektóre firmy są zamknięte. Każdy z indyjskich stanów posiada indywidualną listę obchodzonych świąt uznanych za dni wolne od pracy.

W potocznym języku polskim istnieje pewna nieścisłość w kontekście nazywania mieszkańców tego kraju. Warto pamiętać, że mieszkańca Indii nazywa się „Indusem”, natomiast hindus to wyznawca religii: hinduizmu. Zatem np. mieszkający w Indiach muzułmanin będzie Indusem, ale hindusem już nie.