Czytaj również dział – Sport …

Czytaj również dział – Sport GMI …

Czytaj również dział – Biografie sportowców …

Nikola Grbić odniósł 101 zwycięstw w roli selekcjonera reprezentacji Polski siatkarzy w oficjalnych meczach turniejowych (FIVB/CEV). Jego pełny bilans to 101 wygranych i zaledwie 19 porażek, co daje mu znakomitą skuteczność na poziomie 84%.

Dodatkowo, jeśli wziąć pod uwagę mecze towarzyskie, polski zespół pod jego wodzą wygrał kolejne 26 spotkań (przy 11 porażkach).

Serbski szkoleniowiec prowadzi kadrę od 2022 roku i pod jego wodzą reprezentacja wywalczyła rekordowe 10 medali na 10 możliwych turniejów, w tym aż 5 złotych:

– Złoto: Mistrzostwa Europy (2023, 2026), Liga Narodów (2023, 2025, 2026)

– Srebro: Igrzyska Olimpijskie w Paryżu (2024), Mistrzostwa Świata (2022)

– Brąz: Mistrzostwa Świata (2025), Liga Narodów (2022, 2024)

Nikola Grbić (srb. Никола Грбић) (ur. 6 września 1973 w Kleku) – serbski siatkarz, grający na pozycji rozgrywającego. Wielokrotny reprezentant Serbii. Od 12 stycznia 2022 selekcjoner reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn.

Życie prywatne

Jego ojciec Miloš (ur. 1943) w reprezentacji Jugosławii rozegrał 193 mecze. Był aktywnym siatkarzem w latach 1960–1982. Zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Europy 1975 w Belgradzie. Po zakończeniu kariery przez długi czas był trenerem młodzieżowego klubu z Kleku, gdzie był także nauczycielem, a następnie dyrektorem. Został zasłużonym sportowcem Jugosławii. Jest laureatem Orderu Zasługi dla Ludu ze Srebrnym Wiankiem w 1975 roku. Miloš Grbić zmarł 16 września 2008 roku w Wojskowej Akademii Medycznej w Belgradzie. Jest młodszym bratem Vladimira Grbicia, utytułowanego siatkarza reprezentacji Serbii.

Nikola Grbić 15 lipca 2006 roku poślubił Stanislavę, z którą ma synów Matija (ur. 2007) i Miloša (ur. 2010). Matija, również uprawia siatkówkę. Po ukończeniu liceum w roku szkolnym 2024/2025 we włoskiej Perugii, od września 2025 roku zaczął studia na Pennsylvania State University w Stanach Zjednoczonych.

Kariera siatkarska

W 2009 roku został wybrany do najlepszej drużyny świata według magazynu „L’Équipe”. W latach 2009–2013 reprezentant włoskiego klubu Bre Banca Lannutti Cuneo, po sezonie 2011/12 przedłużył umowę z klubem o kolejne dwa lata. W październiku 2013 podpisał kontrakt z rosyjskim klubem Zenit Kazań, w którym występował do zakończenia kariery sportowej w 2014 roku.

Karierę reprezentacyjną zakończył po Mistrzostwach Świata w 2010 we Włoszech, na których zdobył brązowy medal.

Kariera trenerska

Po zdobyciu Mistrzostwa Rosji w 2014 został trenerem włoskiej drużyny Sir Safety Perugia, którą prowadził przez sezon 2014/2015. Od lutego 2015 do sierpnia 2019 roku był trenerem reprezentacji Serbii.

W 2016 roku został wprowadzony do Volleyball Hall of Fame.

20 maja 2019 został szkoleniowcem polskiego klubu sportowego Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. Z pełnionej funkcji zrezygnował 17 maja 2021. Ponownie był trenerem włoskiego klubu Sir Safety Perugia. 12 stycznia 2022 został selekcjonerem reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn. W 89. Plebiscycie Przeglądu Sportowego 2024 został najlepszym trenerem 2023 roku.

Podczas Gali Herosi 2024 otrzymał Herosa w kategorii Mentor.

Podczas Gali Herosi 2025 otrzymał Herosa po raz drugi w kategorii Mentor.

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP – Polska, 2024

Czytaj również dział – Sport …

Czytaj również dział – Sport GMI …

Czytaj również dział – Biografie sportowców …

GRUPA MEDIA INFORMACYJNE