{"id":1452,"date":"2025-12-29T14:20:01","date_gmt":"2025-12-29T13:20:01","guid":{"rendered":"https:\/\/mediainformacyjne.com\/mobilenews\/?p=1452"},"modified":"2026-02-04T12:52:32","modified_gmt":"2026-02-04T11:52:32","slug":"michael-jeffrey-jordan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mediainformacyjne.com\/mobilenews\/2025\/12\/29\/michael-jeffrey-jordan\/","title":{"rendered":"Michael Jeffrey Jordan"},"content":{"rendered":"\n

Czytaj r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142 \u2013 Sport \u2026<\/a><\/p>\n\n\n\n

Czytaj r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142 \u2013 Sport GMI \u2026<\/a><\/p>\n\n\n\n

Czytaj r\u00f3wnie\u017c dzia\u0142 – Biografie sportowc\u00f3w …<\/a><\/p>\n\n\n\n

Michael Jeffrey Jordan<\/strong> (ur. 17 lutego 1963 w Nowym Jorku) \u2013 ameryka\u0144ski koszykarz wyst\u0119puj\u0105cy na pozycji rzucaj\u0105cego obro\u0144cy, sze\u015bciokrotny mistrz NBA, dwukrotny z\u0142oty medalista olimpijski, cz\u0142onek Koszykarskiej Galerii S\u0142aw. W latach 2006\u20132023 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel klubu Charlotte Hornets.<\/p>\n\n\n\n

Michael Jordan zaj\u0105\u0142 drugie miejsce (za Babe Ruthem) w plebiscycie Associated Press na najwi\u0119kszych sportowc\u00f3w XX wieku. Ta sama agencja wybra\u0142a go najlepszym koszykarzem XX wieku. W g\u0142osowaniu telewizji ESPN grupa dziennikarzy, sportowc\u00f3w i dzia\u0142aczy wybra\u0142a Jordana najwi\u0119kszym sportowcem Ameryki P\u00f3\u0142nocnej XX wieku (przed Babe Ruthem i Muhammadem Ali).<\/p>\n\n\n\n

\u017byciorys<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Rodzina Jordana pochodzi\u0142a z Karoliny P\u00f3\u0142nocnej, gdzie mieszka\u0142 jego pradziadek, Dawson. W 1962 rodzice Michaela, James i Deloris z d. Peoples, przenie\u015bli si\u0119 do Nowego Jorku, gdzie James ucz\u0119szcza\u0142 na kurs mechaniki i hydrauliki, a Deloris pracowa\u0142a w banku. Tam te\u017c urodzi\u0142 si\u0119 Michael. Po nieca\u0142ych dw\u00f3ch latach rodzina wr\u00f3ci\u0142a do Karoliny. Michael wychowa\u0142 si\u0119 pocz\u0105tkowo w Wallace, a potem w Wilmington, gdzie ojciec pracowa\u0142 w elektrowni, a matka w banku. Ma dw\u00f3ch starszych braci, Larry\u2019ego i Jamesa Raymonda Jr. (Ronniego), oraz dwie siostry \u2013 starsz\u0105 Deloris i m\u0142odsz\u0105 Roslyn.<\/p>\n\n\n\n

Podczas nauki w szkole podstawowej w Wilmigton najbardziej interesowa\u0142 si\u0119 baseballem, a w koszyk\u00f3wk\u0119 grywa\u0142 z bratem, na boisku wybudowanym za domem. Starszy i mocniej zbudowany Larry nieustannie go ogrywa\u0142. W szkole gra\u0142 w dru\u017cynach footballowej, baseballowej i wreszcie koszykarskiej. Kiedy wybra\u0142 si\u0119 do szko\u0142y \u015bredniej Emsley A. Laney High School, pocz\u0105tkowo nie dosta\u0142 si\u0119 do szkolnej dru\u017cyny koszykarskiej. W nast\u0119pnej klasie ur\u00f3s\u0142 ponad 10 cm i zacz\u0105\u0142 wyst\u0119powa\u0107 w szkolnej dru\u017cynie na pozycji skrzyd\u0142owego. Wtedy w\u0142a\u015bnie wybra\u0142 numer 23, o po\u0142ow\u0119 mniejszy od numeru 45, kt\u00f3ry nosi\u0142 Larry.<\/p>\n\n\n\n

W 1981 wyst\u0105pi\u0142 w meczu gwiazd ameryka\u0144skich szk\u00f3\u0142 \u015brednich \u2013 McDonald\u2019s All-American.<\/p>\n\n\n\n

W listopadzie 1981. rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w znanym college\u2019u North Carolina at Chapel Hill. W tamtejszej dru\u017cynie koszykarskiej spotka\u0142 dw\u00f3ch wybitnych zawodnik\u00f3w \u2013 Jamesa Worthy\u2019ego i Sama Perkinsa. 29 marca 1982 dru\u017cyna Tar Heels z pierwszoroczniakiem Jordanem w sk\u0142adzie zwyci\u0119\u017cy\u0142a w finale mistrzostw NCAA, a Jordan odda\u0142 decyduj\u0105cy o zwyci\u0119stwie rzut na kilkana\u015bcie sekund przed ko\u0144cem. Przeciwnikami by\u0142a dru\u017cyna Georgetown, prowadzona przez Patricka Ewinga. Po sko\u0144czeniu szko\u0142y przez Worthy\u2019ego dru\u017cyna nie odnosi\u0142a ju\u017c takich sukces\u00f3w, ale talent Jordana rozwija\u0142 si\u0119 \u2013 w 1984 zosta\u0142 wybrany akademickim graczem roku (College Player of the Year). Wtedy te\u017c, rok przed dyplomem, opu\u015bci\u0142 uczelni\u0119 i przyst\u0105pi\u0142 do draftu NBA. W 1986, w trakcie d\u0142ugiej przerwy spowodowanej kontuzj\u0105, Jordan wr\u00f3ci\u0142 na uczelni\u0119 i doko\u0144czy\u0142 studia, zdobywaj\u0105c dyplom w dziedzinie geografii.<\/p>\n\n\n\n

Pocz\u0105tki w NBA: Chicago Bulls (1984\u20131993; 1995\u20131998)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jak na koszykarza, Jordan mia\u0142 skromn\u0105 postur\u0119 i zosta\u0142 wybrany dopiero z 3. numerem draftu 1984 przez Byki. Jako pierwszoroczniak szybko sta\u0142 si\u0119 gwiazd\u0105 ligi, ze wzgl\u0119du na widowiskowy, ofensywny styl gry. Wyst\u0105pi\u0142 w meczu gwiazd, w kt\u00f3rym zdoby\u0142 7 pkt. w ci\u0105gu 22 minut gry. W sezonie zasadniczym by\u0142 liderem dru\u017cyny, zdobywaj\u0105c \u015brednio oko\u0142o 28 punkt\u00f3w, 6,5 asysty, 5,9 zbi\u00f3rki i 2,4 przechwytu. Na koniec sezonu zosta\u0142 uhonorowany nagrod\u0105 dla najlepszego pierwszoroczniaka ligi, zosta\u0142 tak\u017ce wybrany do drugiej pi\u0105tki ligi. Doprowadzi\u0142 Byki do fazy play-off z bilansem 38-44, chicagowska dru\u017cyna nie zdo\u0142a\u0142a jednak pokona\u0107 Milwaukee Bucks i odpad\u0142a w pierwszej rundzie tej fazy. Wcze\u015bniej, 12 lutego 1985, w meczu przeciwko Detroit Pistons, ustanowi\u0142 sw\u00f3j rekord, zdobywaj\u0105c a\u017c 49 punkt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Pierwsze sezony<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W nast\u0119pnym sezonie (1985\/1986) z\u0142ama\u0142 ko\u015b\u0107 w stopie i opu\u015bci\u0142 64 mecze. To by\u0142 sezon, w kt\u00f3rym mia\u0142 najd\u0142u\u017csz\u0105 przerw\u0119, gra\u0142 w niewielu meczach i \u015brednio po ok. 25 minut. W ci\u0105gu 18 rozegranych mecz\u00f3w zalicza\u0142 \u015bredni\u0105 22,7 punkt\u00f3w na mecz, 2,9 asyst i 3,6 zbi\u00f3rek. Zosta\u0142 mimo tego wybrany do Meczu Gwiazd, ale nie wyst\u0105pi\u0142 w nim z powodu kontuzji. Mimo i\u017c Jordan prawie wcale nie gra\u0142, to i tak jego dru\u017cyna wesz\u0142a do play-off, gdzie jednak zesp\u00f3\u0142 Boston Celtics pokona\u0142 ich w pierwszej rundzie 3:0 (Celtowie zostali p\u00f3\u017aniej mistrzami tego sezonu). Podczas drugiego meczu fazy play-off z dru\u017cyn\u0105 z Bostonu, Air praktycznie sam doprowadzi\u0142 do dw\u00f3ch dogrywek, zdobywaj\u0105c 63 punkty (co jest rekordem punktowym play-offs nie pobitym a\u017c do dzi\u015b). W tych play-offach notowa\u0142 \u015brednio 43,7 punktu na mecz.<\/p>\n\n\n\n

Kolejny sezon (1986\/1987) by\u0142 dla niego udany \u2013 wspomagany przez, wybranego w\u0142a\u015bnie w drafcie, Scottiego Pippena, zaliczy\u0142 swoj\u0105 najwy\u017csz\u0105 w karierze \u015bredni\u0105 punktow\u0105 \u2013 37,1 punktu na mecz i po raz pierwszy zosta\u0142 zwyci\u0119zc\u0105 klasyfikacji na najlepszego strzelca ligi. Jednocze\u015bnie sta\u0142 si\u0119 pierwszym zawodnikiem od czas\u00f3w Wilta Chamberlaina, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 zdoby\u0107 ponad 3 tysi\u0105ce punkt\u00f3w w sezonie. W ci\u0105gu ca\u0142ego sezonu Jordan zdobywa\u0142 40 i wi\u0119cej punkt\u00f3w a\u017c 37 razy, w tym dziewi\u0119\u0107 razy z rz\u0119du (od 28 listopada 1986, podczas meczu z Los Angeles Lakers, do 12 grudnia 1986, podczas meczu z Milwaukee Bucks). Te osi\u0105gni\u0119cia s\u0105 gorsze tylko od wynik\u00f3w Chamberlaina. Opr\u00f3cz tego sta\u0142 si\u0119 pierwszym zawodnikiem w historii, kt\u00f3ry zaliczy\u0142 200 przechwyt\u00f3w oraz 100 blok\u00f3w w jednym sezonie. Po raz pierwszy w karierze wybrano go tak\u017ce do pierwszej pi\u0105tki ligi. 26 lutego 1987 w spotkaniu przeciwko New Jersey Nets, zdoby\u0142 58 punkt\u00f3w, a 16 kwietnia w spotkaniu przeciwko Atlancie zaliczy\u0142 61 punkt\u00f3w, tym samym kolejny raz wpisa\u0142 si\u0119 na list\u0119 zawodnik\u00f3w NBA kt\u00f3rzy zdobyli 60 i wi\u0119cej punkt\u00f3w w jednym meczu. Podczas weekendu gwiazd, wygra\u0142 konkurs Slam Dunk\u00f3w i zagra\u0142 w Meczu Gwiazd. Po zako\u0144czeniu rozgrywek uplasowa\u0142 si\u0119 na drugiej pozycji w plebiscycie na MVP sezonu.<\/p>\n\n\n\n

Syndrom Pistons<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Sezon 1987\/1988 by\u0142 jeszcze bardziej owocny dla Jordana. Jego dru\u017cyna zanotowa\u0142a 50 zwyci\u0119stw w fazie zasadniczej, a on sam czyni\u0142 coraz wi\u0119ksze post\u0119py w grze. W tym sezonie notowa\u0142 \u015brednio 35 punkt\u00f3w w meczu, kolejny raz wygrywaj\u0105c klasyfikacj\u0119 strzelc\u00f3w (drug\u0105 z kolei). Zosta\u0142 wybrany tak\u017ce obro\u0144c\u0105 roku \u2013 jedyny raz w swojej karierze i jedyny raz w historii NBA, kiedy najlepszy strzelec zosta\u0142 jednocze\u015bnie najlepszym obro\u0144c\u0105. Po raz pierwszy wybrano go MVP sezonu, a podczas weekendu gwiazd sta\u0142 si\u0119 pierwszym zawodnikiem, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 obroni\u0107 tytu\u0142 najlepiej dunkuj\u0105cego zawodnika podczas Slam Dunk Contest (p\u00f3\u017aniej dokona\u0142 tego Jason Richardson, Nate Robinson i Zach LaVine). Sam mecz te\u017c zako\u0144czy\u0142 sukcesem, czyli zdobyciem nagrody MVP All Star Game, po zdobyciu 40 pkt (mia\u0142 okazj\u0119 pod koniec meczu pobi\u0107 wyczyn Wilta Chamberlaina w najwi\u0119kszej zdobyczy punktowej w All-Stars Game \u2013 42 pkt \u2013 lecz nie chcia\u0142 zdoby\u0107 ostatnich 2 pkt, pozwalaj\u0105c Wiltowi dalej cieszy\u0107 si\u0119 rekordem). Opr\u00f3cz wszystkich nagr\u00f3d, dosta\u0142 si\u0119 do pierwszej pi\u0105tki ligi i pierwszej pi\u0105tki obro\u0144c\u00f3w. W fazie rozgrywek posezonowych Byki przesz\u0142y przez pierwsz\u0105 rund\u0119 zwyci\u0119sko (3-2 z Cleveland Cavaliers), jednak w kolejnej rundzie g\u0142adko przegra\u0142y z Detroit Pistons 1-4. W tej fazie sezonu zanotowa\u0142 \u015bredni\u0105 32,5 punktu na mecz, 2,89 przechwytu oraz rekordow\u0105 liczb\u0119 asyst \u2013 8 w meczu. Po sezonie Charles Oakley, przyjaciel Jordana, zosta\u0142 sprzedany do New York Knicks. Obaj zawodnicy byli ze sob\u0105 zgrani, a samemu Jordanowi trudno by\u0142o si\u0119 pogodzi\u0107 z t\u0105 zmian\u0105.<\/p>\n\n\n\n

25 stycznia 1989 przekroczy\u0142 barier\u0119 10 tys. punkt\u00f3w, na koniec sezonu 1988\/1989 znowu zosta\u0142 najlepszym strzelcem w ca\u0142ej lidze i zosta\u0142 zapisany do pierwszych pi\u0105tek: ligi i obro\u0144c\u00f3w. W meczu All-Star zaliczy\u0142 28 punkt\u00f3w w 33 minuty, ale nie zosta\u0142 MVP. Za to gazeta The Sporting News uzna\u0142a go za sportowca roku w USA. W play-offach znowu zagra\u0142 z Cavs, kt\u00f3rzy byli zdecydowanymi faworytami. Po ci\u0119\u017ckiej walce w meczu numer 5 Bulls wygrali, a przy stanie meczu 100-99 dla Cavs w ostatnim momencie spotkania Jordan odda\u0142 rzut ponad broni\u0105cym Craigiem Ehlo, zapewniaj\u0105c swojej dru\u017cynie wygran\u0105 i awans do kolejnej rundy. Wielu fachowc\u00f3w uwa\u017ca, \u017ce w\u0142a\u015bnie ten rzut, nazwany \u201eThe Shot\u201d, otworzy\u0142 Bykom drog\u0119 do przysz\u0142ego mistrzostwa NBA. Po 6 zaci\u0119tych meczach z Knicksami, przeszli do dalszej fazy rozgrywek. W finale konferencji Chicago uleg\u0142o jednak 2-4 T\u0142okom z Detroit. Zaj\u0105\u0142 te\u017c drugie miejsce w g\u0142osowaniu na MVP sezonu.<\/p>\n\n\n\n

Sezon 1989\/1990 przyni\u00f3s\u0142 dru\u017cynie nowego trenera, Phila Jacksona, kt\u00f3ry zaliczany jest do najlepszych trener\u00f3w NBA w historii. Jordan mocno z\u017cy\u0142 si\u0119 z nowym szkoleniowcem (kiedy Jackson odszed\u0142 w 1998, Michael Jordan odszed\u0142 razem z nim). Pod okiem Jacksona Bulls zako\u0144czyli sezon z bilansem 55-27, a Jordan kolejny raz wygra\u0142 klasyfikacj\u0119 strzelc\u00f3w (33,6 punktu na mecz) oraz klasyfikacj\u0119 najlepiej przechwytuj\u0105cych (2,77 na mecz). Wybrano go do pierwszej pi\u0105tki ligi i pierwszej pi\u0105tki obro\u0144c\u00f3w. 28 marca 1990 Michael Jordan uzyska\u0142 sw\u00f3j najlepszy wynik w karierze (w meczu z dogrywkami), rzucaj\u0105c Cleveland Cavaliers 69 punkt\u00f3w. Wyst\u0105pi\u0142 tak\u017ce w meczu gwiazd. W finale konferencji Byki ju\u017c po raz kolejny uzna\u0142y wy\u017cszo\u015b\u0107 Pistons. Dla samego Jordana te rozgrywki by\u0142y dobre, notowa\u0142 w play-offach \u015brednio 36,7 punktu na mecz.<\/p>\n\n\n\n

Pierwsze trzy tytu\u0142y mistrzowskie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Do kolejnego sezonu (1990\/1991) Jordan przygotowywa\u0142 si\u0119 po\u015bwi\u0119caj\u0105c ca\u0142e wakacje. Motywowany przez Phila Jacksona zacz\u0105\u0142 gra\u0107 bardziej zespo\u0142owo, nie koncentruj\u0105c si\u0119 tylko na zaliczaniu indywidualnych osi\u0105gni\u0119\u0107. Ta strategia przynios\u0142a efekty. Jego dru\u017cyna na koniec sezonu zaliczy\u0142a 61 wygranych (wtedy rekord klubowy). W tym sezonie zanotowa\u0142 \u015bredni\u0105 31,5 punktu na mecz, 11-krotnie przekraczaj\u0105c barier\u0119 40 punkt\u00f3w w meczu. Przynios\u0142o mu to drugi w karierze tytu\u0142 MVP ligi. Kolejny raz by\u0142 w pierwszej pi\u0105tce ligi i pierwszej pi\u0105tce obro\u0144c\u00f3w. Jak co roku Mike wyst\u0105pi\u0142 podczas meczu gwiazd. W fazie pucharowej Byki nie mia\u0142y sobie r\u00f3wnych, pokonuj\u0105c m.in. Knicks i Philadelphi\u0119, a w finale konferencji po raz kolejny spotka\u0142y si\u0119 z Detroit, tym razem wygrywaj\u0105c bez wi\u0119kszych problem\u00f3w 4-0, ko\u0144cz\u0105c tym samym dominacj\u0119 \u201eT\u0142ok\u00f3w\u201d na Wschodzie. W finale ligi, cho\u0107 przegrali pierwszy mecz z Los Angeles Lakers Magica Johnsona, \u0142atwo wygrali nast\u0119pne 4 i zdobyli, pierwsze w historii, mistrzostwo. Michael zosta\u0142 MVP fina\u0142\u00f3w. Zdobywa\u0142 \u015brednio 31,1 punktu, 6,4 zbiorki i 8,4 asyst.<\/p>\n\n\n\n

W nast\u0119pnym sezonie (1991\/1992) dru\u017cyna z Chicago zn\u00f3w odnotowa\u0142a post\u0119p, wygrywaj\u0105c 67 spotka\u0144, a Jordan trzeci raz zdoby\u0142 tytu\u0142 MVP sezonu, do\u0142\u0105czaj\u0105c do tego pierwsz\u0105 pi\u0105tk\u0119 ligi i pierwsz\u0105 pi\u0105tk\u0119 obro\u0144c\u00f3w. Jego \u015brednia wynios\u0142a 30,1 punktu na mecz. W fazie play-off kolejno wygrywali z Miami Heat, NY Knicks i Cavs. W finale czeka\u0142a ich potyczka z, prowadzonymi przez Clyde Drexlera, Portland Trail Blazers. Po 6 meczach obronili mistrzostwo, a Jordan, notuj\u0105c \u015brednio 34,5 punktu, drugi raz z rz\u0119du zosta\u0142 MVP fina\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Latem razem z Dream Teamem (pol. \u201eDru\u017cyna Marze\u0144\u201d) zagra\u0142 na Igrzyskach w Barcelonie. Wtedy po raz pierwszy w historii koszyk\u00f3wki dru\u017cyna ameryka\u0144ska sk\u0142ada\u0142a si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z zawodowych zawodnik\u00f3w parkiet\u00f3w NBA (wliczaj\u0105c w to \u015bwie\u017co wybranego w drafcie Christiana Laettnera). Dru\u017cyna przywioz\u0142a z\u0142oty medal wygrywaj\u0105c ka\u017cdy mecz \u015brednio r\u00f3\u017cnic\u0105 a\u017c 40 pkt.<\/p>\n\n\n\n

W kolejnym sezonie (1992\/1993) Bykom nie sz\u0142o tak dobrze, wielu doszukiwa\u0142o si\u0119 przyczyn tego stanu rzeczy w zm\u0119czeniu dw\u00f3ch najwa\u017cniejszych zawodnik\u00f3w, czyli Jordana i Scottie Pippena, kt\u00f3rych udzia\u0142 w igrzyskach w Barcelonie po bardzo absorbuj\u0105cym (sk\u0142adaj\u0105cym si\u0119 z 82 spotka\u0144 + play-offs) sezonie bardzo os\u0142abi\u0142 fizycznie. Wygrali tylko 57 spotka\u0144, Jordan notowa\u0142 \u015brednio 32,6 punktu zdobywaj\u0105c 7. raz z rz\u0119du tytu\u0142 kr\u00f3la strzelc\u00f3w ligi. W meczu gwiazd zdoby\u0142 30 punkt\u00f3w nie zdobywaj\u0105c tytu\u0142u MVP g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce jego dru\u017cyna (Wsch\u00f3d) nie wygra\u0142a meczu, a z regu\u0142y tytu\u0142 ten przypada zawodnikowi z dru\u017cyny zwyci\u0119skiej. Pierwsze 2 rundy play-off Byki przesz\u0142y z \u0142atwo\u015bci\u0105, napotykaj\u0105c w finale konferencji zesp\u00f3\u0142 NY Knicks i tocz\u0105c z nimi jedne z najbardziej zaci\u0119tych serii w historii (ostatecznie wygrali 4-2 wychodz\u0105c ze stanu 0-2). Na koniec, w najbardziej ekscytuj\u0105cym finale dekady, spotkali si\u0119 ze S\u0142o\u0144cami z Phoenix, pod wodz\u0105 przyjaciela Jordana, Charlesa Barkleya. O mistrzostwie zadecydowa\u0142 rzut oddany nie przez Jordana, lecz przez Johna Paxsona, kt\u00f3ry na 3,9 sekundy przed ko\u0144cem wykona\u0142 rzut za trzy punkty i zapewni\u0142 trzecie z kolei mistrzostwo ligi. Nie przeszkodzi\u0142o to jednak Jordanowi w zdobyciu nagrody MVP oraz uzyskaniu najwy\u017cszej \u015bredniej fina\u0142\u00f3w w historii 41,0 pkt na mecz, bij\u0105c poprzedni \u2013 40,8 Elgina Baylora. Zaj\u0105\u0142 te\u017c ex aequo drugie miejsce w g\u0142osowaniu na obro\u0144c\u0119 roku NBA.<\/p>\n\n\n\n

Przerwa w karierze<\/strong><\/p>\n\n\n\n

6 pa\u017adziernika 1993 po 9 sezonach Jordan og\u0142osi\u0142 swoje odej\u015bcie. Chc\u0105c spe\u0142ni\u0107 marzenie swego niedawno zmar\u0142ego ojca, kt\u00f3ry zawsze pragn\u0105\u0142, aby jego syn by\u0142 gwiazd\u0105 MLB, Michael Jordan spr\u00f3bowa\u0142 swoich si\u0142 w baseballu. Poniewa\u017c w\u0142a\u015bciciel Byk\u00f3w Jerry Reinsdorf posiada\u0142 tak\u017ce Chicago White Sox, Jordan wybra\u0142 w\u0142a\u015bnie ten klub. Dodatkowo Reinsdorf postanowi\u0142 nie rozwi\u0105zywa\u0107 kontraktu Jordana z Bullsami przenosz\u0105c jego wa\u017cno\u015b\u0107 na karier\u0119 baseballow\u0105. 7 lutego 1994 Jordan sta\u0142 si\u0119 graczem Chicago WS. Michael Jordan (wyst\u0119puj\u0105cy z numerem 45 na koszulce), z powodu umiej\u0119tno\u015bci niewystarczaj\u0105cych do gry w MLB, rozegra\u0142 ca\u0142y sezon 1994 w dru\u017cynie Birmingham Barons (filialny klub White Sox, graj\u0105cy dwie klasy rozgrywkowe ni\u017cej), zdobywaj\u0105c w 127 meczach 46 punkt\u00f3w, 3 home runy i \u201ekradn\u0105c\u201d 30 baz.<\/p>\n\n\n\n

Po zako\u0144czeniu sezonu w lidze AA, jesieni\u0105 1994, wzi\u0105\u0142 jeszcze udzia\u0142 w rozgrywkach AFL (Arizona Fall League<\/em>), mi\u0119dzysezonowych zawodach dla graczy z ni\u017cszych lig, w kt\u00f3rych reprezentowa\u0142 Scottsdale Scorpions.<\/p>\n\n\n\n

Mimo stara\u0144, nie uda\u0142o mu si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 sukcesu na miar\u0119 tego z NBA i 10 marca 1995 zako\u0144czy\u0142 przygod\u0119 z baseballem. Wr\u00f3ci\u0142 do Chicago Bulls pod koniec sezonu 1994-95 i rozegra\u0142 17 spotka\u0144 rzucaj\u0105c \u015brednio 26,9 punkt\u00f3w na mecz. By\u0142o jednak za p\u00f3\u017ano, by dru\u017cyna odegra\u0142a znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w play-offach. Jednak w kolejnych latach Byki zn\u00f3w zdoby\u0142y trzy tytu\u0142y mistrzowskie z rz\u0119du, a Jordan dominowa\u0142 na parkiecie.<\/p>\n\n\n\n

Wielki powr\u00f3t<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W sezonie 1995\/1996 Byki, wzmocnione Tonim Kuko\u010dem, Dennisem Rodmanem oraz Ronem Harperem, zako\u0144czy\u0142y sezon ustanawiaj\u0105c rekord zwyci\u0119stw 72-10, pobity po 20 latach przez Golden State Warriors (73-9). Michael Jordan po raz kolejny zdoby\u0142 tytu\u0142 kr\u00f3la strzelc\u00f3w, zdobywaj\u0105c 30,4 pkt, po raz drugi w karierze otrzyma\u0142 tak\u017ce tytu\u0142 MVP meczu gwiazd i po raz czwarty tytu\u0142 MVP sezonu zasadniczego. W fazie play-off Byki deklasowa\u0142y kolejnych rywali i zako\u0144czy\u0142y sezon zdobywaj\u0105c tytu\u0142 po rozgromieniu Seattle SuperSonics, prowadzonych przez Gary Paytona. W fazie pucharowej przegrali tylko 3 mecze, a w ca\u0142ym sezonie zaledwie 13. Jordan po raz czwarty otrzyma\u0142 tytu\u0142 MVP Fina\u0142\u00f3w, wyprzedzaj\u0105c w tej statystyce Magica Johnsona. Sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce drugim zawodnikiem w historii (po Willisie Reedzie), kt\u00f3ry w jednym sezonie zdoby\u0142 trzy tytu\u0142y MVP.<\/p>\n\n\n\n

Michael Jordan zadedykowa\u0142 sw\u00f3j czwarty tytu\u0142 zmar\u0142emu ojcu, gdy\u017c rywalizacj\u0119 fina\u0142ow\u0105 Byki wygra\u0142y w Dzie\u0144 Ojca (16 czerwca 1996). Po powrocie do NBA objawi\u0142 si\u0119 jako zawodnik dojrzalszy, jeszcze bardziej skoncentrowany na liderowaniu dru\u017cynie, jednak w dalszym ci\u0105gu potrafi\u0105cy w decyduj\u0105cych momentach wzi\u0105\u0107 na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za wynik meczu.<\/p>\n\n\n\n

Kolejny sezon by\u0142 nieco spokojniejszy, Byki sko\u0144czy\u0142y go wynikiem 69-13, a Jordan odda\u0142 tytu\u0142 MVP Karlowi Malone, z kt\u00f3rym potem spotka\u0142 si\u0119 w finale ligi. Jako kr\u00f3l strzelc\u00f3w po raz pierwszy nie osi\u0105gn\u0105\u0142 granicy 30 punkt\u00f3w na mecz \u2013 zdobywaj\u0105c 29,6 pkt. Zosta\u0142 za to wybrany do pierwszej pi\u0105tki ligi oraz pierwszej pi\u0105tki obro\u0144c\u00f3w. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje tak\u017ce triple-double osi\u0105gni\u0119te przez Jordana w Meczu Gwiazd \u2013 by\u0142o to pierwsze takie osi\u0105gni\u0119cie w historii (drugie triple-double zanotowa\u0142 LeBron James w 2011, w meczu gwiazd w Los Angeles), kt\u00f3re mimo to nie przynios\u0142o mu tytu\u0142u MVP tych zawod\u00f3w. W serii pojedynk\u00f3w fina\u0142owych z silnymi Utah Jazz, emocjonuj\u0105cy by\u0142 zw\u0142aszcza mecz nr 5, kiedy Jordan poprowadzi\u0142 swoj\u0105 dru\u017cyn\u0119 do zwyci\u0119stwa mimo powa\u017cnego os\u0142abienia z powodu gor\u0105czki i odwodnienia organizmu po infekcji wirusowej. Po zdobyciu 38 punkt\u00f3w, w tym decyduj\u0105cego rzutu za 3 nieca\u0142\u0105 minut\u0119 przed ko\u0144cem, zosta\u0142 zniesiony przez koleg\u00f3w z boiska. Ca\u0142\u0105 seri\u0119 Byki wygra\u0142y 4-2, a \u201eAir\u201d po raz pi\u0105ty zosta\u0142 okrzykni\u0119ty MVP fina\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

W sezonie 1997\/1998 Byki nie gra\u0142y ju\u017c tak efektownie \u2013 ko\u0144cz\u0105c go bilansem 62-20, a Michael Jordan po raz dziesi\u0105ty zwyci\u0119\u017cy\u0142 w klasyfikacji strzelc\u00f3w, zdobywaj\u0105c 28,7 pkt. Mimo najni\u017cszej od lat \u015bredniej, odzyska\u0142 tytu\u0142y MVP sezonu zasadniczego (po raz pi\u0105ty w karierze) oraz Meczu Gwiazd. Zosta\u0142 oczywi\u015bcie wybrany do pierwszej pi\u0105tki ligi oraz pierwszej pi\u0105tki obro\u0144c\u00f3w. W fazie play-off przyci\u0105gn\u0119\u0142a uwag\u0119 zw\u0142aszcza fina\u0142owa potyczka konferencji wschodniej, gdzie zmierzy\u0142 si\u0119 ze swoim rywalem \u2013 Reggie Millerem i jego Indian\u0105. Po ci\u0119\u017ckiej walce Byki zwyci\u0119\u017cy\u0142y 4-3.<\/p>\n\n\n\n

W swoim ostatnim finale ligi Jordan po raz kolejny stoczy\u0142 pojedynek z gwiazdami Utah Jazz \u2013 Karlem Malone i Johnem Stocktonem. Pierwszy mecz zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wygran\u0105 Jazz po dogrywce, kt\u00f3rzy dzi\u0119ki \u0142atwemu zwyci\u0119stwu 4:0 nad Los Angeles Lakers w finale konferencji, mieli wi\u0119cej czasu na regeneracj\u0119 si\u0142 przed starciem o tytu\u0142 ni\u017c Bulls, kt\u00f3rzy stoczyli m\u0119cz\u0105cy pojedynek z Indiana Pacers. Jednak w kolejnym spotkaniu zwyci\u0119\u017cyli go\u015bcie i seria przenios\u0142a si\u0119 do Chicago przy stanie 1:1. Po pierwszym z trzech ostatnich mecz\u00f3w Jordana przed w\u0142asn\u0105 publiczno\u015bci\u0105, Byki obj\u0119\u0142y prowadzenie, gromi\u0105c swoich rywali a\u017c 96:54. B\u0119d\u0105c g\u00f3r\u0105 r\u00f3wnie\u017c w kolejnym spotkaniu, od ostatecznego triumfu dzieli\u0142o ich ju\u017c tylko jedna wygrana. Przed spotkaniem numer 5 w hali United Center rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 \u015bwi\u0119towanie, jednak gospodarze niespodziewanie przegrali. Sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce wszystko rozstrzygnie si\u0119 na boisku w Utah. Jazzmani robili wszystko by wyr\u00f3wna\u0107 stan rywalizacji. Na 16 sekund przed ko\u0144cem spotkania prowadzili 86:85 i posiadali pi\u0142k\u0119 w ataku, gdy Michael Jordan wybi\u0142 j\u0105 z r\u0105k Karla Malone, przeprowadzi\u0142 indywidualn\u0105 akcj\u0119 i z 6 metr\u00f3w trafi\u0142 do kosza daj\u0105c zwyci\u0119stwo swojej dru\u017cynie. Po zdobyciu sz\u00f3stego sygnetu i sz\u00f3stego tytu\u0142u MVP Fina\u0142\u00f3w (niepobity do dzi\u015b rekord), opu\u015bci\u0142 dru\u017cyn\u0119 wraz z trenerem, Philem Jacksonem, a wielka dynastia w Chicago rozpad\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Washington Wizards (2001\u20132003)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Michael Jordan nie wytrzyma\u0142 jednak rozbratu z koszyk\u00f3wk\u0105. Wr\u00f3ci\u0142 do NBA, najpierw jako cz\u0142onek zarz\u0105du Washington Wizards, by p\u00f3\u017aniej w sezonach 2001\/2002 i 2002\/2003 ponownie za\u0142o\u017cy\u0107 koszulk\u0119 z numerem 23, tym razem jako gwiazdor dru\u017cyny z Waszyngtonu. Jednak mimo jego wysi\u0142k\u00f3w dru\u017cyna nie by\u0142a na tyle mocna, aby w ci\u0105gu tych dw\u00f3ch lat przynajmniej awansowa\u0107 do play-off. Nawet dobry wyst\u0119p w Meczu Gwiazd w wieku 40 lat nie by\u0142 w stanie os\u0142odzi\u0107 mu pora\u017cek i jego legenda dobieg\u0142a ko\u0144ca. 7 maja 2003 w\u0142a\u015bciciel Wizards Abe Pollin zwolni\u0142 Jordana ze stanowiska dyrektora ds. operacji koszykarskich.<\/p>\n\n\n\n

Sportowa emerytura<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Michael Jordan jest sta\u0142ym uczestnikiem pokazowych turniej\u00f3w golfa, promuje odzie\u017c sportow\u0105 Jordan Brand, je\u017adzi tak\u017ce na motocyklach. Od 2004 jest w\u0142a\u015bcicielem profesjonalnego zespo\u0142u motocyklowego. Zajmuje si\u0119 tak\u017ce dzia\u0142alno\u015bci\u0105 charytatywn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

W czerwcu 2006 Jordan sta\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bcicielem cz\u0119\u015bci udzia\u0142\u00f3w oraz cz\u0142onkiem zarz\u0105du ds. operacji koszykarskich w klubie NBA Charlotte Bobcats (od 2014 klub powr\u00f3ci\u0142 do nazwy Hornets). Od 2010 by\u0142 wi\u0119kszo\u015bciowym w\u0142a\u015bcicielem klubu. W 2023 sprzeda\u0142 Hornets za kwot\u0119 3 miliard\u00f3w dolar\u00f3w. Dzi\u0119ki sprzeda\u017cy znalaz\u0142 si\u0119 na 379. miejscu na li\u015bcie 400 najbogatszych ludzi w Stanach Zjednoczonych opublikowanej przez Forbesa, staj\u0105c si\u0119 pierwszym w historii sportowcem umieszczonym na zestawieniu.<\/p>\n\n\n\n

11 wrze\u015bnia 2009 Jordan zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do Basketball Hall of Fame.<\/a><\/sup><\/p>\n\n\n\n

Kariera biznesowa<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W styczniu 1984, gdy Jordan by\u0142 jeszcze na trzecim roku studi\u00f3w, wsp\u00f3\u0142pracownik firmy Nike Sonny Vaccaro przekona\u0142 decydent\u00f3w w firmie, \u017ce warto zainwestowa\u0107 ca\u0142\u0105 sum\u0119 przeznaczon\u0105 na kontrakty z m\u0142odymi zawodnikami na indywidualny kontrakt z Michaelem Jordanem i stworzenie linii dedykowanych mu produkt\u00f3w. W sierpniu tego roku prawnik David Falk wymy\u015bli\u0142 nazw\u0119 \u201eAir Jordan\u201d. Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1984 mimo rezerwy Jordana umowa zosta\u0142a podpisana; opiewa\u0142a na 2,5 mln dol. inwestowanych w ci\u0105gu pi\u0119ciu lat, dywidendy roczne oraz 25% tantiem\u00f3w od ka\u017cdej pary sprzedanych but\u00f3w. Jordan pierwszy raz wyszed\u0142 na koszykarski parkiet w butach Air Jordan I. Od tego czasu \u201eJordany\u201d sta\u0142y si\u0119 jednym z topowych modeli but\u00f3w sportowych. Znakomita gra Jordana od pocz\u0105tku kariery w NBA po\u0142\u0105czona z kampani\u0105 marketingow\u0105 firmy sprawi\u0142a, \u017ce ju\u017c w ci\u0105gu pierwszych trzech lat sprzeda\u017c but\u00f3w przynios\u0142a 150 mln dol.<\/p>\n\n\n\n

Kolejne lata przynios\u0142y nowe kontrakty i stworzenie prawdziwego imperium sportowo-biznesowego z mark\u0105 Jordan Brand, czy sieci\u0105 sklep\u00f3w The Flight 23. Opr\u00f3cz Nike Jordan reklamowa\u0142 tak\u017ce produkty firm, takich jak m.in.: McDonald\u2019s, Coca-Cola, Chevrolet i Gatorade.<\/p>\n\n\n\n

Tu\u017c po zako\u0144czeniu gry w Bulls jego maj\u0105tek szacowano na 500 mln dol., za\u015b w 2014 miesi\u0119cznik \u201eForbes\u201d og\u0142osi\u0142, \u017ce Jordan jest wart ponad 1 mld dol. W 2020 \u201eForbes\u201d oszacowa\u0142 maj\u0105tek Jordana na 2,1 mld dol., co plasowa\u0142o go na 1001. miejscu listy miliarder\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

W 2017 zosta\u0142 udzia\u0142owcem baseballowej dru\u017cyny Miami Marlins, kt\u00f3ra wyst\u0119puje w Major League Baseball.<\/p>\n\n\n\n

Kontrowersje<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Po Meczu Gwiazd 1985, lideruj\u0105cy dru\u017cynie Wschodu Isiah Thomas, w kt\u00f3rej zadebiutowa\u0142 Jordan, zosta\u0142 oskar\u017cony, i\u017c by\u0142 prowodyrem dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych zdyskredytowa\u0107 umiej\u0119tno\u015bci Jordana, g\u0142\u00f3wnie poprzez niepodawanie mu pi\u0142ek. Sam Jordan nigdy nie potwierdzi\u0142 ani nie zaprzeczy\u0142 tym informacjom. Thomas nie zosta\u0142 wybrany do pierwszego Dream Teamu, w 1992, prawdopodobnie ze wzgl\u0119du na niech\u0119\u0107 Jordana do wyst\u0119powania z nim w jednym zespole, b\u0119d\u0105c\u0105 konsekwencj\u0105 wcze\u015bniejszych zatarg\u00f3w mi\u0119dzy koszykarzami.<\/p>\n\n\n\n

\u017bycie prywatne<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W sierpniu 1993 jego ojciec James Jordan zosta\u0142 znaleziony martwy w jeziorze w pobli\u017cu Bennettsville z ranami postrza\u0142owymi.<\/p>\n\n\n\n

We wrze\u015bniu 1989 o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Juanit\u0105 Vanoy. Maj\u0105 dw\u00f3ch syn\u00f3w, Jeffreya Michaela (ur. 1988) i Marcusa Jamesa (ur. 1990) oraz c\u00f3rk\u0119 Jasmine (ur. 1992). Jordanowie z\u0142o\u017cyli pozew o rozw\u00f3d 4 stycznia 2002, ale odst\u0105pili od tego zamiaru. Ostatecznie jednak rozwiedli si\u0119 29 grudnia 2006. Na skutek decyzji s\u0105du Juanita Jordan otrzyma\u0142a po rozwodzie sum\u0119 168 mln dol.<\/p>\n\n\n\n

Obaj jego synowie ucz\u0119szczali do Loyola Academy, prywatnej katolickiej szko\u0142y w Wilmette, Illinois. Jeffrey uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 2007, a nast\u0119pnie studiowa\u0142 na University of Illinois, gdzie wyst\u0119powa\u0142 w tamtejszej dru\u017cynie koszyk\u00f3wki. Obecnie mieszka w Portland, gdzie pracuje dla firmy Nike. Marcus przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Whitney Young High School po drugim roku i uko\u0144czy\u0142 j\u0105 w 2009, a potem studiowa\u0142 na University of Central Florida w Orlando.<\/p>\n\n\n\n

27 kwietnia 2013 Jordan o\u017ceni\u0142 si\u0119 drugi raz, z d\u0142ugoletni\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, modelk\u0105 kuba\u0144skiego pochodzenia Yvette Prieto. 11 lutego 2014 urodzi\u0142y im si\u0119 bli\u017aniaczki, Victoria i Ysabel.<\/p>\n\n\n\n

Zamieszka\u0142 w Highland Park w stanie Illinois.<\/p>\n\n\n\n

Wyst\u0119py w filmach<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Aktor<\/p>\n\n\n\n