Znaczenie mediów w dzisiejszym świecie a także ich znaczenie w procesie formowania postaw w społecznych

Znaczenie mediów w dzisiejszym świecie a także ich znaczenie w procesie formowania postaw w społecznych

Media składają się na fundament złożonego systemu komunikacji społecznej. Są obecne przede wszystkim w kręgu kultury masowej. W znaczącym stopniu ją kreują. Jeszcze w dziewiętnastym a nieco później również w dwudziestym wieku rozpoczął się spektakularny i bardzo dynamiczny rozwój środków masowego przekazu. Dziewiętnasty wiek przyniósł rozwój dziennikarstwa i prasy, lata dwudzieste dwudziestego wieku to początki filmu i kinematografii, trzydzieste to czas radia, natomiast pięćdziesiąte to oczywiście telewizja. Zdarzało się, że do rozwoju mediów przyczyniały się czasem odkrycia pozornie mniemające związku z procesem komunikacji i przepływu informacji. Mam tu na myśli chociażby: prasę stosowaną początkowo do wina (Johannesa Gutenberga) czy też wiele …. z odkryć dotyczących energii elektrycznej (np. żarówka) Edisona itp. wydarzenia te spowodowały pod koniec dziewiętnastego wieku swego rodzaju potok wynalazków, wykorzystanych na potrzeby środków masowego przekazu.

Spoglądając jednak z innej perspektywy poza odkryciami niemal bezpośrednio wykorzystanymi przez media duże znaczenie dla ich rozwoju miały bez wątpienia takie czynniki jak: równoległy rozwój instytucji finansowych czy też zapotrzebowanie na rzetelną i niezwykle szybką informację, zgłaszane ze strony społeczeństwa. Jak wiemy nie były …… w stanie zapewnić tego archaiczne systemy komunikacji, oparte m.in. na powolnych statkach albo na „usługach” gołębi pocztowych – w taki sposób rozpoczynała swoją działalność ……. W latach czterdziestych dziewiętnastego wieku pierwsza na świecie agencja prasowa ……. „z prawdziwego zdarzenia” – „Havasa”.

W naszym kraju ze względów politycznych oraz ustrojowych rozwój mediów był opóźniony ze względu na odmienne mechanizmy podejścia m.in. do tej kwestii w stosunku do tego w jaki sposób było to realizowane np. w Europie Zachodniej. Mimo tego, że działalność mediów w Polsce rozpoczęła się w okresie dwudziestolecia międzywojennego (głównie prasa), to dopiero po zakończeniu II Wojny Światowej „próg umasowienia” przekroczyły: radio w drugiej połowie lat czterdziestych, natomiast telewizja mniej więcej w latach sześćdziesiątych.

Dziś środki masowego przekazu wpisały się na stałe w krajobraz współczesnego świata. Zwiąże się to z ogromnym oddziaływaniem na życie każdego człowieka. Z każdej strony ogarniają nas wiadomości, muzyka, filmy, reklamy itd. Media w dużym stopniu organizują i kreują nasze życie, wpływają na różne sfery m.in.: na intelekt, emocje, uczucia czy też nasze postawy społeczne. Definicja środków masowego przekazu została stworzona w Stanach Zjednoczonych, w latach czterdziestych, opisując masowy, powszechny charakter produkcji jak również odbioru przekazu oraz jego stereotypowość; subiektywizm, powielanie utartych schematów jak też łatwą i ogólną dostępność wiążącą się z trendem do stosowania uproszczeń i skrótów. Do grona mass mediów należą: wysokonakładowa prasa, szerokopasmowe radio i telewizję, wydania fonograficzne w postaci płyt czy też kaset, komercyjne produkcje filmowe, wideokasety a także wysokonakładowa literatura. Media są nierozerwalnie związane z kręgiem kultury masowej.

Nie ulega wątpliwości ogromna rola i siła oddziaływania środków masowego przekazu. Były w stanie sprzyjać a nawet stwarzać: zjawiska o charakterze społecznym, politycznym czy religijnym. Przykładem może być odkrycie druku, który bez wątpienia przyśpieszył proces rozprzestrzeniania się Reformacji, nie wspominając już o znaczeniu radia i filmu w czasie Pierwszej a także Drugiej Wojny Światowej. Media zacierają nieustannie granice między światem i wydarzeniami rzeczywistymi, prawdziwymi a fikcją. Tą problematyką zajmują się obecnie teoretycy komunikacji. Określają to zjawisko jako erę „symulacji” świata.

Środki masowego przekazu pełnią znaczącą rolę społeczną, stanowią także pewien typ działalności gospodarczej, określany często mianem: przemysłu informacyjnego, rozrywkowego albo też show biznesu. Zapewniają zatrudnienie milionom osób na całym świecie. Zajmują się przede wszystkim kreacją ciekawych produktów o charakterze kulturalnym. Mają dziś postać potężnych organizacji o szerokich strukturach. Współpracują z innymi dużymi i ważnymi organizacjami. Mówi się o nich jako o tzw. „czwartej władzy”. Ich zadaniem jest nie tylko przekazywanie informacji ale także sprawowanie kontroli nad życiem społecznym, szydzenie z absurdów, zwracanie uwagi na niebezpieczeństwa itd. Z założenia powinny być wolne i niezależne od władzy państwowej, często jednak tak się nie dzieje. Środki masowego przekazu to miejsce, w którym należy poruszać sprawy powszechne, dotyczące państwa, świata a przede wszystkim ludzi. Kształtują w dużej mierze rozwój kultury zarówno masowej jak i wysokiej. Lansują modę, obyczaje – styl bycia. „Stylizują” sylwetki wielu, wielu ludzi, oddziałując na ich fizjonomię ale przede wszystkim na światopogląd.

Media są również groźnym narzędziem wykorzystywanym m.in.,: przez władzę w celu kierowania oraz kształtowania dla własnych potrzeb całego społeczeństwa. Opinia publiczna są to: poglądy, postawy, oceny oraz sądy na temat obecnego oraz określonego przedmiotu albo podmiotu a także jej sposobu bycia czy też zachowania przedstawiane wzajemnie przez publiczność, zgromadzoną dookoła obserwowanej i ocenianej osoby, wartości lub rzeczy. Często oddziałuje ona na jednostkę bądź grupę ludzi niosąc ze sobą poważne konsekwencje np. w postaci jakiś sankcji. Najczęściej media wykorzystują do swych celów politycy, niejednokrotnie manipulują oni informacjami i tym samym reakcjami opinii publicznej.

Kinematografia od samego momentu zaistnienia, stała się doskonałym narzędziem do prowadzenia propagandy społeczno – politycznej. Jako doskonały przykład można przytoczyć chociażby zabiegi prowadzone przez państwa totalitarne tj.: Trzecia Rzesza czy Związek Radziecki, które dzięki zastosowaniu tego typu źródła informacji oddziaływały, w określony, pożądany przez siebie sposób na opinię publiczną, zarówno we własnych krajach jak i państwach okupowanych. Podobnie postępowały również pozostałe państwa w czasie trwania Pierwszej a także Drugiej Wojny Światowej. Pomimo niezaprzeczalnej tezy, że media dają możliwość przesyłania za swoim pośrednictwem rzetelnych i prawdziwych informacji, czyli niosą ze sobą korzyści, to niestety w rękach nieodpowiedzialnych ludzi stają się niebezpiecznym narzędziem manipulacji, szantażu a nawet w pewnym sensie terroru. Historia zdążyła już niejednokrotnie udowodnić, że środki masowego przekazu pełnią rolę powszechnego kontrolera społecznego. Jest to szczególnie wyraźnie zauważalne podczas działań wojennych.

Dodatkowym plusem w procesie oddziaływania na opinię publiczną za pomocą środków masowego przekazu, jest bez wątpienia umacnianie istniejących stereotypów np. poprzez różne spoty reklamowe. Ponad połowa z nich utrwala stereotyp kobiety w roli tzw. „kury domowej”. To właśnie ona prowadzi dom w czasie nieobecności męża, przygotowuje mu posiłki używając do tego celu najsmaczniejszych „zupek z papierka”, pierze jego ubrania, sprząta w domu walcząc z bakteriami, troszczy się o dzieci, chodzi na zakupy a mimo tylu obowiązków nadal znajduje chwilę wolnego na lekturę swojej ulubionej prasy, która dodatkowo utwierdza ją w słuszności tej postawy.

Przygnębiająca jest sytuacja, która ma miejsce od dawna… wiele audycji medialnych jest przesyconych różnymi przejawami przemocy, która niezwykle silnie oddziałuje na najmłodszych odbiorców. Są one obecne nawet w przysłowiowych „kreskówkach” czy też „dobranockach” nie wspominając już o filmach, serwisach informacyjnych a przede wszystkim grach komputerowych i na konsole. Wyniki badań przeprowadzonych w środowisku młodzieży amerykańskiej pokazały, że statystyczny 12 – latek w ciągu swojego istnienia zdążył zobaczyć w telewizji… ponad sto tysięcy aktów przemocy!!! Rzecz jasna dzieci o nadpobudliwym usposobieniu będą gustować w filmach akcji, sensacyjnych, kryminalnych, w których aż roi się od brutalnych scen. Po przeprowadzonych doświadczeniach i obserwacjach okazało się także, że maluchy o spokojnym usposobieniu pod wpływem odbierania dużej ilości aktów agresji w długim okresie czasu, również stały się bardziej aktywne i agresywne w swoim zachowaniu. Potwierdza to tezy behawiorystów, mówiących o tym, że „przemoc rodzi przemoc” – brutalność i agresja zaobserwowana w telewizji staje się elementem procesu uczenia i wychowania młodego człowieka, kształtuje jego zachowania i postawy. Długotrwałe oglądanie tego typu scen prowadzi do stopniowego spłycenia wrażliwości na to co się dzieje dookoła, na ludzkie uczucia! Obrazy pokazujące agresję obecne w wirtualnym świecie stwarzają psychiczno – emocjonalny dystans, przyczyniający się do braku rozgraniczenia pomiędzy tym co ma miejsce w sytuacji realnej i nie jest w stanie prawidłowo ocenić jej. Jedne z ostatnich badań, przeprowadzonych przez amerykańskich uczonych dowodzą, że najmłodsze osoby, które oglądają każdego dnia przez bardzo długi czas telewizję, są zniewolone i tak przywiązane do obecnej chwili i sytuacji, iż w dalszej perspektywie nie będą przywiązywać zbytniej wagi do relacji oraz kontaktów międzyludzkich. Wyniki tych badań pokazały także, że osoby nadużywający oglądania telewizji mają słabszy wzrok oraz silniej rozwiniętą półkulę po prawej stronie mózgu, czyli w znacznie mniejszym stopniu poświęcają swoją uwagę i zaangażowanie refleksyjnemu myśleniu jak również analizowaniu.

Media w niezwykle silny sposób oddziałują na niemal wszystkie sfery życia – w największym stopniu na świat polityki. Są także instrumentem służącym prowadzeniu działalności edukacyjnej, społecznej a także kulturalnej. Ciężko przejść obojętnie obok kwestii negatywnego oddziaływania środków masowego przekazu, w szczególności telewizji na najmłodszych odbiorców. Lecz trzeba również przyznać, że robi one bardzo wiele na rzecz: edukacji, promocji kultury, zdrowia itd. Programy o tematyce przyrodniczej dają nam szansę obserwowania osobników i zjawisk, których nie mielibyśmy możliwości dostrzec w inny sposób. Mamy także możliwość śledzenia przebiegu pasjonujących wydarzeń sportowych (np. olimpiada) lub odbycia podróży w odległy zakątek świata bez konieczności wychodzenia z domu. Dzięki środkom masowego przekazu nasze życie jest zdecydowanie bardziej ciekawe, różnorodne i dynamiczne. To właśnie im zawdzięczamy tak szeroki obraz ludzi i świata.

Media funkcjonują bezosobowo – nie biorą pod uwagę konkretnego człowieka, jego osobowości, temperamentu, psychiki, zainteresowań, sytuacji życiowej itd.

Czy należy jednak uznać, że sposób w jaki oddziałują na najmłodszych odbiorców (dzieci oraz młodzież) jest większy niż stopień oddziaływania na osoby pełnoletnie? W rzeczywistości tak właśnie jest. Moc oraz systematyczność wpływania środków masowego przekazu na konkretną jednostkę jest bez wątpienia znaczna i narasta szczególnie w grupie najmłodszych odbiorców, którzy są jeszcze w okresie dojrzewania emocjonalnego. Jest to czas, kiedy człowiek jest niestabilny w swych poglądach i postawach, nie posiada ugruntowanego systemu wartości oraz norm etycznych i moralnych, buntuje się a także odrzuca otaczającą rzeczywistość. W wielu przypadkach powoduje to zatarcie granic i różnic pomiędzy tym co dobre a tym co złe, tym co prawdziwe a tym co fałszywe. Weryfikacja płynących informacji z reguły jest pobieżna lub w ogóle pomijana. Młody odbiorca jest jak gąbka, która ma ogromną zdolność do wchłaniania tego co napływa ze świata zewnętrznego.

Wyniki badań mówią, że grupę najbardziej narażoną na tego typu silne wpływy przejawiają dzieci jak również młodzież, pochodzące z rodzin patologicznych, o chorych relacjach międzyludzkich. Mają one niejednokrotnie: niskie poczucie własnej wartości, są niedojrzałe emocjonalnie lub też opóźnione w procesie rozwoju umysłowego i intelektualnego. Mają one ogromną swobodę, sporadycznie ich rodzice interesują się tym co one robią. Środki masowego przekazu zastępują ich w procesie wychowania. Nierzadko zdarzają się sytuacje, gdy media są traktowane jako ucieczka przed frustracjami czy też problemami z kręgu rodzinnego. Fikcyjne sytuacje, wydarzenia i wzorce osobowe zaczynają być postrzegane jako realne!

Czas dorastania i dojrzewania określany w terminologii psychologii rozwojowej jako „adolescencja”. Jest to przedział wiekowy, począwszy od dziesiątego, aż do dwudziestego pierwszego roku życia człowieka. Ten okres w rozwoju, w zasadzie niemal każdej jednostki stanowi jednej z najistotniejszych a zarazem najtrudniejszych momentów w trakcie ludzkiego życia! W tym czasie mają miejsce zasadnicze przemiany natury fizycznej jak też emocjonalno – osobowościowej. Typowymi elementami składowymi tego czasu są bez wątpienia: chwiejne nastroje, czyli zaburzenia stanu równowagi emocjonalnej a także popadanie w skrajności itp. Jest to czas tworzenia nowego wymiaru świadomości, czas przeobrażania się dziewczynki w kobietę i chłopca w mężczyznę – przejście z dzieciństwa w dorosłość.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że akurat w tym czasie możliwe jest silne oddziaływanie różnego rodzaju mass mediów. Przede wszystkim dotyczy to aspektu rozwoju umysłowego i intelektualnego. „Operacje formalne (wiek 11 – 15 lat) są ostatnim stadium rozwoju myślenia. Jest ono osiągane przez kilkunastolatki, a trwa przez całe życie. Poziom ten oznacza odchodzenie od niedojrzałych operacji umysłowych i sygnalizuje nowe sposoby rozumienia i badania świata. Zdolność do takiego myślenia to zrezygnowanie z operacji umysłowych właściwych dla dziecka i pojawienie się dojrzałej myśli”.

Procesy myślowe wiążą się ściśle z postrzeganiem otaczającego świata. Obraz ten jest kreowany między innymi przez mass media na wiele różnych sposobów, docierających do szerokiego grona zróżnicowanych odbiorców.

Środki masowego przekazu mają możliwość znacznego oddziaływania również na płaszczyźnie dojrzewania do życia w społeczeństwie. Znajdując się w stanie adolescencji: „większego znaczenia nabiera włączenie się w społeczność. Staje się ono ważniejsze niż we wcześniejszych okresach życia. W okresie tym, rówieśnicy i grupy rówieśnicze oferują oparcie i poczucie bezpieczeństwa dorastającym, którzy usiłują zapewnić sobie niezależność od rodziny i autonomię. Charakterystycznymi formami zachowań odzwierciedlających wzrastające zainteresowanie nastolatków włączaniem się w środowisko społeczne są: fascynacja ubiorem i wyglądem, wykonywanie nieobowiązkowych czynności domowych w celu uzyskania dodatkowych pieniędzy lub prowadzenie częstych i długich rozmów przez telefon”.

Poniżej przedstawię 3 typy oddziaływania telewizji na najmłodszych odbiorców (dzieci a także młodzież), opracowane w ramach Międzynarodowej Konferencji „UNESCO”:

1. Oddziaływanie bezpośrednie wywoływane przez pojedyncze filmy oraz programy telewizyjne, uderza ono bezpośrednio w psychikę (uczucia i emocje).

2. Oddziaływanie kumulatywne funkcjonuje jako stopniowe drążenie, wnikanie. Każda audycja oddziałuje w sposób minimalny, niemal niewidoczny, przez co na pewnym etapie „zbiera się” suma oddziaływań tych audycji, doprowadzając do poważnych konsekwencji, „odbijających się” na stanie zdrowia psychicznego odbiorcy!

3. Oddziaływanie podświadome jest podobne w stosunku do oddziaływania kumulowanego.

Ostatnie badania przeprowadzone przez Amerykanów dowiodły, iż najmłodsi odbiorcy, oglądający zbyt dużo telewizji, są zniewoleni, związani z tym co ma miejsce w tej chwili. Niestety prowadzi to w dłuższym okresie czasu do zaniedbywania relacji międzyludzkich. Zaczynają znajdować się poza swoim dotychczasowym środowiskiem i być osamotnieni. „Medialny człowiek z czasem zacznie przedkładać świat sztuczny nad realny, przestając zajmować się swoim otoczeniem”.

Postępujące w zawrotnym tempie przemiany o charakterze społeczno – ekonomicznym, wymuszają zmiany polskiego systemu oświaty, zmierzających w kierunku osiągania wysokiego poziomu i skuteczności procesu kształcenia. We współczesnym świecie uczeń posiada stosunkowo duże możliwości, jeżeli chodzi o podnoszenie poziomu swej wiedzy między innymi dzięki korzystaniu z innowacyjnej technologii informacyjnej, czyli użycie komputera czy też Internetu, które mają coraz częściej niezwykle istotne znaczenie w życiu codziennym każdego człowieka.

Postrzegając sieć Internet pod kątem innowacyjnego a także atrakcyjnego nośnika informacji o charakterze powszechnie dostępnym, można sformułować sporo wniosków jak również uogólnień.

W pierwszym rzędzie należy przyjąć, że w niedalekiej przyszłości jednostki oświatowe i szkolno – wychowawcze, staną się jednym z podstawowych miejsc dostępu do sieci Internet dla dzieci i młodzieży, przede wszystkim na obszarach ubogich oraz słabo rozwiniętych!

W drugim rzędzie łatwo można dostrzec, iż jednostki oświatowe i szkolno – wychowawcze muszą bardzo poważnie potraktować kwestię pokazania, w jaki sposób dostęp do sieci Internet wykorzystać do uzyskania rzetelnej informacji, żeby był on jak najpełniejszy a także. „Przeglądanie zasobów Internetu, w kontekście możliwości oddziaływania tego medium na dzieci i młodzież, nie musi dotyczyć bezpośredniego kontaktu dziecka z siecią. Zwraca bowiem uwagę walor edukacyjny stron nie tworzonych z myślą o młodych internautach. Na pewno powinni zauważyć to nauczyciele, którym Internet może dostarczyć wielu materiałów przydatnych w realizacji poszczególnych przedmiotów”.

W trzecim rzędzie można jak też należy zauważać w sieci Internet przede wszystkim szansę – a nie niemal wyłącznie zagrożenie, jakie niosą ze sobą treści zamieszczane w niej i powszechnie dostępne! „O wiele większe obawy niż niski poziom językowy i estetyczny niektórych stron, wzbudza u rodziców i nauczycieli możliwość dotarcia do dzieci poprzez Internet treści niecenzuralnych, rasistowskich – krótko mówiąc – skrajnych. Twierdzenie, że Internet wręcz zalewa umysły niewinnych dzieci wspomnianymi treściami, nie jest prawdziwe. Owszem, można na nie przypadkowo trafić, szczególnie przy korzystaniu z wyszukiwarek. Wśród adresów będących efektem poszukiwań może się rzeczywiście trafić strona o treściach niepożądanych. Ale w przypadku stron z materiałami pornograficznymi, większość z nich pyta o wiek użytkownika sieci oraz zgodę na przejście do kolejnego poziomu. Jeśli więc nie szuka się tych treści, nie powinno się do nich dotrzeć. Pewnym potwierdzeniem tej tezy mogą być badania amerykańskiej agencji rządowej, z których wynika, że transfer plików pornograficznych stanowi zaledwie 0,2% całego transferu plików w Internecie”.

Koniec dwudziestego wieku był to bez wątpienia czas przewrotu cywilizacyjnego, kreowanego przez dynamicznie i „agresywnie” rozwijający się sektor IT (czyli nowoczesnych technologii i szeroko rozumianych usług informacyjnych). Dzięki temu przed światem i ludźmi pojawiają się do dyspozycji nowe, potężne możliwości jak również szereg poważnych zagrożeń!

Pod koniec XIX w. nieco zapomniany dzisiaj pisarz pochodzenia amerykańskiego, stworzył powieść traktującą o losie człowieka, który zrobił karierę od pucybuta do milionera! Zbliżone zdania wyrażał także de Tocquevill, mówiąc że w Stanach Zjednoczonych „pieniądze pozwalają osiągnąć wszystko”.

Przeciwieństwo stanowiła postać „Człowieka Dobrej Woli”, stworzona w zbliżonym czasie, czyli pod koniec XIX w. oraz na początku XX w. Takie zachowanie niestety nie jest zbyt popularne wśród Amerykanów, przede wszystkim ze światka elit intelektualnych, podobnych nieco do tradycji na Starym Kontynencie.

Socjolog – Kenneth L. Woodward uważa, iż każdy Amerykanin bez względu na wysokość dochodów oraz status społeczny zmierzają ku życiu w zgodzie z przyjętym kanonem kultury i obyczajów mieszczańskich! W Stanach Zjednoczonych jest głośno na temat niemal nieograniczonej konsumpcji, o nałogu czy też kulcie robienia zakupów. Socjolodzy określają to mianem namiastki samorealizacji!

Alberto Moravia wypowiedział niegdyś następującą kwestię: „żeby robić pieniądze potrzebne są kwalifikacje; żeby je wydawać potrzebna jest kultura”!

W Stanach Zjednoczonych sposób przeznaczania środków finansowych jest uzależniony od mody i trendów kreowanych za pomocą reklam przede wszystkim w stacjach telewizyjnych.

Za sprawą środków masowego przekazu, 20 procent społeczeństwa amerykańskiego to tzw. funkcjonalni analfabeci! Nie uczestniczy czynnie w życiu społecznym i państwowym, nie sięga po literaturę, nie jest w stanie samodzielnie tworzyć i myśleć a także nie umie odnaleźć się w realiach współczesnego, skomplikowanego świata!

M. Porębski, w książce pod tytułem „Ikonosfera” ukazuje nieco odmienne stanowisko dotyczące tej właśnie sytuacji: „Czyta się dużo, ale czyta się inaczej… nie szuka się już pierwszych istotnych dlań wtajemniczeń w książce…” Rywalizacja na rynku reklamy powoduje, że jest ona adresowana do odbiorców biernych – nie mających własnego zdania.

Zaistniała więc jak do tej pory niespotykany, nowy układ w dziejach historii kultury! Federalna Komisja Oświaty [działająca w Stanach Zjednoczonych w latach osiemdziesiątych] ostrzega: „Podstawy naszej edukacji podmywa fala miernoty”! Lecz z innej perspektywy na łamach tygodnika „Polityka” Zygmunt Kałużyński: „Dzieciak ośmioletni sterczący przed telewizorem widział już więcej niż Montaigne, Goethe i Kant razem wzięci przez całe życie”. Odbiorca, dyskutując nad kwestiami, na temat których uzyskał informacje z kanałów telewizyjnych {zwłaszcza, gdy są nie w pełni dla niego zrozumiałe], bez weryfikacji i własnego zdania powtarza te zasłyszane wcześniej opinie z mediów!

Amerykańskie środki masowego przekazu określają siebie mianem 4 władzy o charakterze politycznym, wraz z prezydentem jak również Kongresem a także wymiarem sprawiedliwości! Znaczący wzrost znaczenia mediów a przede wszystkim telewizji rozpoczął się w 1952 roku, podczas kampanii wyborczej do fotelu prezydenta USA, republikanina generała Dwitea Eisenhowera a także demokraty – A. Stevensona. Jego komitet wyborczy wydał na spoty telewizyjne siedemdziesiąt siedem tysięcy dolarów; natomiast komitet Eisenhowera wiele milionów!

Następnym krokiem stało się pojawienie się debat wyborczych w telewizji dla kandydatów, pretendujących do prezydenckiego fotela.

Doradca Richarda Nixona – Ray Price, wypowiedział niegdyś o nim następujące słowa, skierowane do ludzi z jego sztabu wyborczego: „Nauczcie wyborców, aby polubili naszego człowieka, a bitwa będzie w dwóch trzecich wygrana. Reagują oni na wizerunek, a nie na samego polityka. To nie jego musimy zmieniać, a wrażenie jakie wywiera”.

Gwiazdy z show biznesu, które odniosły sukces, czyli osoby znane z mass mediów, bardzo silnie oddziałują na opinię publiczną. Te, którym zależy na utrzymaniu się w czołówce, na topie przez dłuższy czas, muszą zachowywać się kontrowersyjnie, szokować albo w pewnym stopniu różnić się od otaczającego porządku na świecie. Chociażby dobrym przykładem może być tak znacząca popularność piosenkarza – Michaela Jackosona.

Lee Iacocca zawarł następujące słowa w swej autobiografii: „Nikt nie może przetrwać zbyt długo. Każdego tygodnia magazyn „People” dostarcza nam nowy pęczek znakomitości. A w kilka miesięcy później po większości z nich nie zostaje śladu”.

Telewizja lansuje krótkotrwałych idoli, używając w tym celu coraz bardziej wymyślnych [a także coraz bardziej kosztownych] technik, w postaci: badań rynku; opinii publicznej czy też ekspertyz psychologów!

Silny a zarazem skuteczne narzędzie jakim bez wątpienia jest reklama, która jest w stanie narzucić odbiorcom nową modę, trend albo zagarnąć tworzone spontanicznie, samoistne zjawisko w kulturze.

Zbliżony mechanizm pokazano w sposób ironiczny przez Jerzego Kosińskiego, w jego książce pod tytułem „Wystarczy być”. Było to źródło, z którego zaczerpnął wszystkie, niezbędne informacje dotyczące tego w jaki sposób funkcjonować w różnego rodzaju nowych i szybko zmieniających się sytuacjach, pojawiających się w życiu codziennym. Stąd też stanowi on dla niego: „uogólnionego innego” [G. Mead].

Jako analfabeta a także człowiek, który jest społecznie „bezdomny” [F. Znaniecki], z godnością stawia czoła rzeczywistości, bardzo dobrze wchodzi w relacje z nowo napotkanym środowiskiem. Z pozostałymi wiążą go jedynie wzorce, które zaczerpnięte z mediów [telewizji].

Telewizja ma w swojej ofercie szeroki asortyment różnego rodzaju wzorców, postaw, zachowań oraz tożsamości; które są uznawane za cechę świadczącą o identyfikowaniu się z określonym środowiskiem. Między innymi jedną z takich charakterystycznych cech jest odzież.

W swoich postawach oraz sposobie wysławiania się także nawiązuje do telewizji, do sytuacji jak też wydarzeń; które tam ujrzał. Ktoś znający jego dotychczasowe życie ma jednak świadomość, tego że są to tylko i wyłącznie symboliczne kwestie retrospektywne, ponieważ zawsze nawiązują do wydarzeń autentycznych, które on zna całkiem nieźle z przeszłości [według F. Znanieckiego].

Uważam, że należy do tego wydarzenia przywołać także pogląd A. Giddensa, zgodnie z którym: w relacjach z nieznajomymi osobami obdarzamy je zaufaniem, będącym przecież odczuciem o charakterze subiektywnym. Oceniamy w jakim stopniu dana, nowa postać jest zbliżona w stosunku do mnie a także do mojego środowiska.

Telewizja ma w sobie ogromną moc, która opanowała serca i umysły na całym świecie. Oddziałuje to na ograniczenie i zaniedbanie relacji międzyludzkich, ich płytkość, bierność w odbiorze a także stopniowo pogłębiający się zanik samodzielnego tworzenia oraz myślenia!

GRUPA MEDIA INFORMACYJNE &ADAM NAWARA